لوله های چدن داکتیل به دلیل استحکام و دوام بالا به طور گسترده ای در سیستم های آبرسانی و فاضلاب پذیرفته شده اند. با این حال، عمر مفید آنها در خاک تهاجمی یا محیط های صنعتی تقریباً به طور کامل به کارایی سیستم ضد خوردگی اعمال شده بستگی دارد. این مقاله سه راه حل اصلی را با هم مقایسه می کند.
پوشش مبتنی بر روی، که معمولاً 130 گرم در متر مربع یا 200 گرم بر متر مربع در ISO 8179 مشخص می‌شود، استاندارد صنعتی برای خاک‌های معمولی تا نسبتاً تهاجمی است. لایه روی فلزی محافظت کاتدی را فراهم می کند، در حالی که یک لایه رویه قیری یا اکریلیک سطح را می پوشاند. داده‌های صحرایی نشان می‌دهد که در شرایط pH خنثی، عمر مفید بیش از 80 سال است.
برای محیط‌های بسیار تهاجمی، مانند خاک‌های با مقاومت پایین{{0} (زیر 500 اهم · سانتی‌متر) یا کاربردهای فاضلاب صنعتی اسیدی، پوشش پلی‌اورتان (PU) به انتخاب ارجح تبدیل شده است. پوشش های PU مقاومت بسیار خوبی در برابر حملات شیمیایی، سایش مکانیکی و جدا شدن کاتدی از خود نشان می دهند. برخلاف سیستم‌های مبتنی بر روی، PU را می‌توان در ضخامت‌های بین 300 میکرومتر تا بیش از 1000 میکرومتر اعمال کرد و حتی در شرایط زیر آب، محافظت گسترده‌ای را ارائه می‌دهد.
گزینه سوم، پوشش اپوکسی سرامیکی، به طور خاص برای کنترل خوردگی داخلی طراحی شده است. هنگام انتقال سیالات تهاجمی مانند فاضلاب خام، آب دریا یا پساب های صنعتی، روکش اپوکسی سرامیکی اتلاف اصطکاک را کاهش می دهد و از خوردگی حفره ای جلوگیری می کند. همچنین دارای استانداردهای NSF/ANSI 61 برای کاربردهای آب آشامیدنی است.
تولید کنندگان باید بر اساس اندازه گیری های مقاومت خاک و شرایط هیدرولیکی به مشتریان توصیه کنند. برای پروژه هایی که به طول عمر طراحی 100-ساله نیاز دارند، ترکیبی از جرم با روی بالا و روکش PU توصیه می شود.